• Facebook - Black Circle
  • Twitter - Black Circle
  • YouTube - Black Circle
  • Instagram - Black Circle

​© 2019 WomenLoveLife | All Rights Reserved

Column

Natuurlijk weet ik dat nog

Een jaar lang haalde ik op vrijdagochtend een meneer op uit zijn kamer in het verpleeghuis, om hem mee te nemen naar onze wekelijkse activiteit. Ik stelde mij elke week opnieuw aan hem voor en steeds weer vroeg hij waarom ik langskwam. Terwijl we samen naar de activiteitenruimte liepen, vertelde hij mij zijn levensverhalen en dat hij uit Amsterdam komt.

Op een dag liep er een verzorgende voorbij met onder haar arm een dekbed die in de was moest. “O kijk,”

zei hij met zijn Amsterdamse accent, “die gaat zeker logeren.” Ik moest eigenlijk wel een beetje lachen en zei: “Ja, misschien wel.”

Ik kreeg een band met deze meneer, ondanks het feit dat hij zich mij nooit kon herinneren.

Op een avond gingen we met personeel en bewoners naar de musical Evita. Ik begeleidde deze meneer.
Het was een mooie avond en geweldig om de mensen zo te zien genieten.
Het was voor mij een eer dit mee te mogen maken.

De volgende middag zag ik meneer in het restaurant zitten en ik liep naar hem toe om te vragen hoe het met hem ging. Tot mijn grote verbazing zei hij ineens: “Jij was gisteren toch met mij bij de opera?” Mijn mond viel open en ik zei: “Weet u dat nog?” Hij keek mij vragend aan en zei: “Ja, natuurlijk weet ik dat nog, jij niet dan?” Hij toverde een brede glimlach op mijn gezicht die ik tot op de dag van vandaag nog steeds voel als ik eraan terugdenk. Dit was zo’n speciaal moment. Wat mooi dat hij zich dit herinnerde.

Nadat ik weg ben gegaan bij het verpleeghuis om ergens anders te gaan werken, heb ik mijn oud-collega’s nog jaren gevraagd hoe het gaat met deze meneer.

Tekst: Evita Lagerwaard