• Facebook - Black Circle
  • Twitter - Black Circle
  • YouTube - Black Circle
  • Instagram - Black Circle

​© 2019 WomenLoveLife | All Rights Reserved

Heeft de manier waarop 

tijdschriften en kranten verhalen naar buiten brengen, invloed op het gedrag binnen onze samenleving?

Absoluut. Soms wordt in tijdschriften geschreven dat het allemaal zo moeilijk is, het combineren van werken met het moederschap. We hebben het volgens veel artikelen allemaal zo zwaar. Zo zwaar hoeft het helemaal niet te zijn volgens mij. Je kunt er zelf een keuze in maken. Ook wordt er in de media te weinig aandacht besteed aan de rechten van vrouwen. Ik denk dat het voor veel mensen heel normaal is dat je zaken doet met landen waar vrouwen gewoon niet mogen stemmen, of gestenigd worden als ze verkracht zijn. Dat is kennelijk oké. Er volgt geen handelsverbod of politieke rel. Als je je daar niet tegen verzet en niet opkomt voor deze rechten, dan lijken zaken logisch. Daar moet je tegenwicht aan geven. Als wij ons daar niet druk om maken, wie doet het dan? 

En vrouwenrechten wereldwijd?

Als je kijkt naar vrouwenrechten wereldwijd dan is er iets fundamenteel mis. Toen ik in het ziekenhuis werkte zag ik slachtoffers van huiselijk geweld en de complexiteit van slachtoffergedrag. Van vrouwen die toch weer terug gaan naar die ongelofelijk gevaarlijke thuissituatie. Toen dacht ik, er gaat hier iets echt niet goed. Dan ga je daar wat meer op letten en dan zie je hoe weinig aandacht er is voor onderdrukking van vrouwen, en dan heb ik het niet alleen over Nederland. Als je kijkt naar andere landen, dan zijn er meer landen waar vrouwen echt structureel onderdrukt worden dan landen waar dit niet gebeurt. En als we dan Wereldkampioenschappen en Olympische spelen organiseren in landen waar vrouwen worden onderdrukt, dan maakt dit niets uit. Dan wordt er alleen maar gezegd, het is zo heet in Qatar. Dan denk ik, er is wel meer mis in Qatar dan het klimaat, maar dit speelt totaal geen rol. En dat snap ik gewoon niet.

Wat kan er veranderen op scholen

als het gaat om het aanmoedigen van meisjes?

In Nederland vind ik het wel een vraagstuk, waar de grens ligt in hoeverre je je als school mag bemoeien met wat een kind van huis uit meekrijgt. Ik geloof absoluut niet dat scholen in Nederland meisjes anders behandelen dan jongens. Ik denk wel dat we de afgelopen jaren geconfronteerd zijn met meisjes die uit milieus komen, waarbij dat wat minder vanzelfsprekend is en ik zie scholen hiermee worstelen. Middelbare scholen in een multiculturele omgeving hebben er mee te maken, dat er meisjes zijn waarvan ze bang zijn dat ze na de vakantieperiode niet terugkomen. Dan denk ik weleens, zijn we daar niet te makkelijk in. Moet je dan niet duidelijker tegen zo’n meisje zeggen, dit hoeft niet in Nederland. Dit geeft wel heel veel gedonder en het zijn hele lastige keuzes misschien, maar dit hoeft niet, jij mag kiezen. Dat mag van mij weleens wat sterker. Het omgekeerde is, als je kijkt naar het aantal vrouwen in het basisonderwijs. Dan vind ik dat voor de jongens weleens een beetje zielig. Wij zijn dan ook wel weer een beetje tuttig, want wij willen wel dat ze allemaal stil gaan zitten en hun haren netjes gekamd hebben, geen snottebellen. Die jongens interesseert dat helemaal niks. Het lijkt mij wel goed om op basisscholen meer mannen te hebben. 

Komt er een tijd dat u uw ambities hebt behaald?

Nee, dan ga je uit van die stip die je hebt waar je wilt komen en die heb ik niet. Maar ik zou het wel heel erg vinden om het punt te bereiken dat ik niet meer aan mijn carrière wil werken en deze op de achtergrond wil laten. Dat is niet iets waar ik naar uit kijk. Heel eerlijk denk ik, als er nou kleinkinderen zijn, dan wil ik wel oppas oma worden. Dat lijkt me wel heel erg leuk. Maar ik zou dat niet de hele tijd willen doen, dan was ik met mijn eigen kinderen ook wel thuis gebleven. Voorlopig blijf ik nog werken, tenzij er iets met de kinderen is. Dan houdt alles op. 

Waarom is het zo belangrijk dat vrouwen gezien en gehoord worden in de media?

De media zijn belangrijk voor de beeldvorming en daarom is dit belangrijk.
Toen ik studeerde was ik algemeen politiek assistente bij de tweede kamer fractie. Daarnaast werkte ik parttime voor het vrouwenberaad. Ik vond het toen eerlijk gezegd een beetje gezeur, als onderzoekstabellen uitwezen dat vrouwen minder in de boardroom zaten, net iets minder verdiende en net iets minder kansen kregen. Ik was toen denk ik 23 en dacht, kijk waar je leeft, je leeft in een land waar je alle kansen hebt, pak ze dan. Ik had die passie voor vrouwenrechten toen niet. Toen mocht ik een speech schrijven voor minister Elco Brinkman, hij had emancipatie in zijn portefeuille. Oef, dacht ik toen, dat is serieus. Daar moest ik toen goed over nadenken en ineens, midden in de nacht dacht ik, het probleem is dat vrouwen moeten lijken op mannen. Elke keer werd de norm voor vrouwen gesteld aan de hand van prestaties van mannen. Ik dacht, schieten we daar als samenleving nou mee op? Is het voor kinderen nou leuk als beide ouders 40 uur werken? Je moet een balans vinden in wat vrouwen doen en wat mannen doen. Zelf had ik de kop “een slimme meid is op haar toekomst voorbereid” meegekregen. Toen heb ik verzonnen “een slimme vent strijkt zijn eigen hemd”, dit haalde via Elco Brinkman de voorpagina. Toen merkte ik dat dit iets deed. 

Welk advies zou u uzelf geven als u van te voren wist hoe uw leven zou lopen?

Ik denk toch dat als je weet wat je wilt bereiken het absoluut helpt om daar voor te gaan. Maar het moet wel bij je passen. Mijn tip zou denk ik zijn, benut je talenten en doe wat bij je past. Mij geeft het energie om te doen waar ik lol in heb en waarbij ik tegelijkertijd het gevoel heb dat ik verschillende verantwoordelijkheden goed kan invullen. In die twaalf jaar dat ik alleen bezig was met kleine kinderen verzorgen heb ik natuurlijk wel eens gedacht, eigenlijk moet ik een studie gaan doen. Toch deed ik het niet. Niet omdat ik lui was, maar omdat ik al mijn energie nodig had om de taken die ik had uit te voeren.  In het verleden heb ik kansen gehad om op een aansprekende plek te komen in de tweede kamer. Dan zit je drie of vier dagen in Den Haag en dan zitten mijn kinderen hier. Ik zat mezelf dan duur te verkopen tijdens het sollicitatiegesprek en in de trein naar huis dacht ik, ik hoop niet dat dit doorgaat, want ik wil dit helemaal niet. 

Wie is uw rolmodel?

Ik geloof niet dat ik die nou zo heb. Wel heb ik de worsteling gezien bij vrouwen. Bij mijn eigen moeder, die op latere leeftijd is gaan studeren met jonge kinderen en zich permanent schuldig voelde. De eerste keer dat ik echt onder de indruk was van een vrouw die in mijn ogen iets moedigs deed, was Malala. Dat was ver voordat ze de Nobelprijs kreeg. Het verhaal van dit meisje deed mij heel veel. Ik weet nog dat ik naar haar verhaal heb zitten kijken met mijn dochters en zei, goed je best doen op school want zo kan het ook. 

Ziet u in Nederland gelijke kansen voor vrouwen op de arbeidsmarkt?

In Nederland ligt dit gecompliceerd. Want je praat hier niet over gelijke rechten, die hebben we. Dus het gaat over de uitoefening van die rechten. Dat is complexer, want het heeft ook  te maken met keuzes die je maakt. De vanzelfsprekendheid dat de vrouw voor de kinderen moet zorgen ligt vaak ook aan onszelf. Misschien is het de eeuwenoude verantwoordelijkheid die je toch in je genen meedraagt, maar het hoeft niet. Maar dan realiseer ik mij wel dat ik makkelijk praten heb. Ik heb samen met mijn man vijf kinderen. Maar ik ben wel in de gelukkige omstandigheid geweest, die maakte dat ik toch mijn ontwikkeling vast kon houden. Bijvoorbeeld een baan hebben in de plaats waar ik woon. Mijn man en ik zijn allebei vier dagen gaan werken en we hebben twaalf jaar lang een buurvrouw gehad, die liefdevol de oppas activiteiten van de kinderen op zich nam. Andere vrouwen hebben minder geluk. Je zal maar een kind hebben dat echt veel extra aandacht nodig heeft, dan wordt je wereldbeeld gelijk anders. 

 In Gesprek 

Froukje de Jonge

Korte Biografie

 

50 Jaar

Moeder van vijf

Gestudeerd aan de Radboud Universiteit Nijmegen

Opgegroeid in Brabant

Woont nu ruim 17 jaar in Almere

 

Wethouder(CDA) van o.a.

Intergratie & diversiteit, vrouwenopvang, coördinatie huiselijk geweld, 

maatschappelijke opvang

  ijdens een conferentie in Almere ontmoette ik wethouder Froukje de Jonge. Op het podium sprak zij vol passie over vrouwenrechten. Ik herinner me dat ze vertelde dat er wereldwijd meer slachtoffers zijn van huiselijk geweld dan oorlogslachtoffers. Dat dit ergens op pagina vier verdwijnt in de krant en onvoldoende aandacht krijgt. Op dat moment kon ik mij zo goed verplaatsen in haar frustratie en vroeg of ik haar hierover mag interviewen. 

T

  • Instagram - Black Circle
  • YouTube - Black Circle
  • Facebook - Black Circle

'De vanzelfsprekendheid dat de vrouw voor de kinderen moet zorgen ligt vaak ook aan onszelf '

'Als we Olympische spelen organiseren in landen waar vrouwen worden onderdrukt, dan maakt dit niks uit '

'In de trein naar dacht ik,

ik hoop niet dat deze baan doorgaat '

Tekst: Evita Lagerwaard

Beeld: Lex Beers